Γράφτηκε από: Dr. Kouzi

Δημοσιεύθηκε : 07 Ιουνίου 2017

Η Βiohellenika ενημερώθηκε για τη διακοπή της λειτουργίας της  ανταγωνιστικής εταιρείας  Stem Health και εκφράζει την πλήρη συμπαράσταση της προς τους γονείς.  Ελπίζουμε σύντομα να λυθεί το πρόβλημα και τα βλαστοκύτταρα να παραμείνουν ασφαλή.

Ενημερώνουμε τους γονείς που μας εμπιστεύτηκαν ότι η Biohellenika  είχε πάντα ως οδηγό την ηθική, τη γνώση και  την επιστήμη και παραμένει σταθερή σε αυτές τις αξίες.  

Είμαστε  πάντα στη διάθεση των γονέων που μας εμπιστεύτηκαν τα βλαστοκύτταρα των παιδιών τους   και προσπαθούμε συνεχώς  για την  παροχή των καλύτερων ποιοτικά υπηρεσιών και την οικονομική ασφάλεια της εταιρείας. Τα εργαστήρια μας διαθέτουν όλες τις απαιτούμενες εθνικές και  διεθνείς διαπιστεύσεις, η εταιρεία χρηματοδοτεί Τμήμα Έρευνας και Ανάπτυξης για την εξέλιξη των υπηρεσιών της, τις οποίες προωθεί  σε επτά χώρες στο εξωτερικό. Συνεργαζόμαστε με την τράπεζα βλαστοκυττάρων Biovault  που είναι θυγατρική εταιρεία του Πανεπιστημίου του Πλίμουθ και βρίσκεται στο Τεχνολογικό πάρκο Βιοεπιστημών στο Πλίμουθ της Αγγλίας για τη συνέχιση της φύλαξης. Συνεχίζουμε τη δουλειά μας με την ίδια αγάπη και δυναμισμό όπως μας γνωρίσατε και θα παραμείνουμε έτσι.

Δεχόμαστε τα τηλεφωνήματα σας και την ανησυχία σας με μεγάλη κατανόηση και παρακαλούμε όσοι από εσάς  δεν μας έχετε στείλει το e mail σας να μας το στείλετε για να επικοινωνούμε συχνά μαζί σας.

Με εκτίμηση

Κ Κουζή-Κολιάκου

Καθηγήτρια Ιατρικής ΑΠΘ

Διευθύντρια Ιατρικών Υπηρεσιών της Biohellenika

Γράφτηκε από: Dr. Kouzi

Δημοσιεύθηκε : 05 Ιουνίου 2017

Δημόσιες τράπεζες βλαστοκυττάρων ομφαλοπλακουντιακού αίματος: Λειτουργία ή πτώχευση. Στρατηγικές για την επιβίωση τους στο μέλλον 

Κ . Κουζή-Κολιάκου

Διευθύντρια Ιατρικών Υπηρεσιών Biohellenika

Οι δημόσιες τράπεζες προκειμένου να πτωχεύσουν, αλλάζουν τακτική. Αποφάσισαν να επιλέγουν για φύλαξη συγκεκριμένα μοσχεύματα και ταυτόχρονα να αυξήσουν το κόστος προς τον ασθενή. Το  2010 οι Querol et al πρότειναν για την Αγγλία τη φύλαξη μοσχευμάτων  ομφαλοπλακουντιακού αίματος (ΟΠΑ) με αριθμό εμπύρηνων κυττάρων  9Χ10 ⁸   με στόχευση την κάλυψη των αναγκών του 98% του πληθυσμού και με συμβατότητα 4/6. 

Ωστόσο το 2013 από τις 139 δημόσιες τράπεζες στον κόσμο μόνο οι 16  ήταν βιώσιμες και από τότε άρχισε ο  διάλογος  πώς θα γίνει η διάσωση των δημοσίων τραπεζών. Προτάθηκε ελάττωση του κόστους λειτουργίας με περικοπές δαπανών,  αύξηση του  αριθμού των χορηγούμενων μοσχευμάτων  και αύξηση των  εισπράξεων.  Με βάση αυτή την πολιτική το 2015 αποφασίστηκε   η φύλαξη δειγμάτων των οποίων ο αριθμός σε εμπύρηνα κύτταρα είναι άνω των 18Χ10⁸ και παράλληλα διπλασιάστηκε το κόστος του μοσχεύματος προς  τον ασθενή.  Η στρατηγική αυτή προσφέρει μοσχεύματα υψηλής θεραπευτικής αξίας για τον ασθενή με χαμηλό λειτουργικό κόστος για την τράπεζα. Διπλασιάζοντας τη χρέωση  του κάθε μοσχεύματος, επιλέγοντας εκ των νεογνών τους καλύτερους δότες και εκπαιδεύοντας τους γυναικολόγους ευελπιστούν οι δημόσιες τράπεζες ότι θα καταφέρουν να επιβιώσουν, φυλάσσοντας μικρότερο αριθμό δειγμάτων και για περιορισμένες συμβατότητες. Αυτό σημαίνει ότι λιγότεροι ασθενείς θα μπορούν να βρουν ένα συμβατό μόσχευμα. Οι δημόσιες τράπεζες χορηγούν αιμοποιητικά μοσχεύματα μυελού των οστών ή ομφαλοπλακουντιακού αίματος για τη θεραπεία της λευχαιμίας, σε ασθενείς που δεν διαθέτουν αυτόλογο ή συμβατό μόσχευμα μέσα από την οικογένεια τους. Τα αιμοποιητικά μοσχεύματα στην περίπτωση αυτή χορηγούνται σε περιεκτικότητα βλαστοκυττάρων ανάλογα με το βάρος του ασθενή. Το σύστημα φύλαξης των δημοσίων τραπεζών προβλέπει μια χρήση ανεξαρτήτως του βάρους του σώματος του ασθενή. Έτσι ένα συμβατό μόσχευμα με μεγάλη περιεκτικότητα σε βλαστοκύτταρα, εφ όσον προορίζεται για μικρόσωμο ασθενή,  θα καταστραφεί μετά τη χορήγηση του μέγιστου αριθμού βλαστοκυττάρων  ανά  κιλό βάρους σώματος του ασθενή.  Απεναντίας θα χορηγηθεί εξ ολοκλήρου σε μεγαλόσωμο ασθενή. Για το λόγο αυτό οι δημόσιες τράπεζες επέλεξαν την ακραία λύση ώστε να εξυπηρετούνται μικρόσωμοι και μεγαλόσωμοι ασθενείς με το ίδιο υψηλό  κόστος.

Το 2008 προτάθηκε η φύλαξη μοσχευμάτων με περιεκτικότητα  6Χ10⁸ εμπύρηνα κύτταρα, τα οποία στη συνέχεια αυξήθηκαν  στα 10Χ10⁸ μέχρι το 2013,  όπου παρατηρήθηκε δραστική μείωση των εισοδημάτων των δημοσίων τραπεζών και ανάγκασε 6 δημόσιες τράπεζες να κλείσουν τρία χρόνια μετά την έναρξη της λειτουργίας τους.  Ο λόγος ήταν ότι συντηρούσαν  περισσότερα δείγματα, αλλά δεν υπήρχαν τόσοι ασθενείς που τα είχαν ανάγκη.

Για να αποφύγουν την  πτώχευση το 2014, οι εναπομείνασες δημόσιες τράπεζες  αποφάσισαν να αλλάξουν ριζικά την στρατηγική φύλαξης  και να αυξήσουν τον αριθμό των φυλασσόμενων  κυττάρων στα  16 Χ 10⁸  ,  προσεγγίζοντας ταυτόχρονα και ένα  τελείως διαφορετικό τρόπο λειτουργίας.  Μέσα σε επτά χρόνια, το κριτήριο  επιλογής των προς φύλαξη μοσχευμάτων, σε ότι αφορά τον αριθμό των φυλασσόμενων κυττάρων μετά την επεξεργασία, αυξήθηκε κατά 267%. Σε ένα πλαίσιο οικονομικής λιτότητας, η ταχεία μετάβαση από την αρχική στρατηγική της φύλαξης ενός λογικού αριθμού εμπύρηνων κυττάρων στην υπερβολική φύλαξη  αποδεικνύεται ζωτικής σημασίας για να αποφευχθεί η κατάρρευση του δικτύου των δημόσιων τραπεζών.

Η διαπίστωση αυτή έδωσε ένα  νέο τρόπο προσέγγισης της επιβίωσης της δημόσιας τράπεζας. Το 2011 στις ΗΠΑ  υπολογίστηκε ότι το κόστος ανά μονάδα χορήγησης ΟΠΑ ήταν 221.656 δολάρια. Το ίδιο έτος  συλλέχτηκαν 48.730 μοσχεύματα μέσης περιεκτικότητας σε εμπύρηνα κύτταρα  <9Χ10 ⁸  ,  το  κόστος της όλης διαδικασίας ήταν 71.595.000 δολάρια και χορηγήθηκαν 323 μοσχεύματα.

Οι δημόσιες τράπεζες ευελπιστούν ότι ο κυτταρικός πολλαπλασιασμός των αιμοποιητικών βλαστοκυττάρων θα αυξήσει τον αριθμό των δειγμάτων που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν και που σήμερα αν και περιέχουν μικρό αριθμό εμπύρηνων κυττάρων παραμένουν στις εγκαταστάσεις τους.

Επιπλέον, η δημιουργία επαγόμενων πολυδύναμων βλαστικών κυττάρων (iPS) από τα μικρά δείγματα μπορεί να χρησιμεύσει ως εργαλείο για τη μελέτη μηχανισμών ασθενειών, αλλά και θα μπορούσε τελικά να οδηγήσει στην ανάπτυξη θεραπειών που θα γίνονται από τα iPS. Προκειμένου οι θεραπείες τα αναγεννητικής ιατρικής  να είναι διαθέσιμες σε όλο τον πληθυσμό  η ανάπτυξη αλλογενών προϊόντων θα είναι απαραίτητη στην επόμενη δεκαετία, πιστεύουν οι δημόσιες τράπεζες.

Σήμερα η ιατρική λαμβάνει  υπόψη της οτι  εκτός από την κληρονομούμενη συμβατότητα έχει να αντιμετωπίσει και την επίκτητη συμβατότητα που μεταφέρεται στο έμβρυο από τη μητέρα κατά τη διάρκεια της κύησης, της οποίας  η σημασία έγινε πρόσφατα γνωστή. Και για το λόγο αυτό η ανεύρεση μοσχευμάτων από τις δημόσιες τράπεζες είναι πλέον δύσκολη.

Η οικονομική μελέτη την οποία έκαναν οι δημόσιες τράπεζες δείχνει ότι μόνο με την αυστηρότερη επιλογή των μονάδων ΟΠΑ και την αύξηση της χρέωσης θα  μπορούν να είναι βιώσιμες. Η επιλογή της στρατηγικής  της φύλαξης μοσχευμάτων περιεκτικότητας σε εμπύρηνα κύτταρα άνω των  18 Χ10⁸  θα ήταν μια οικονομικά αποδοτική στρατηγική για τη δημόσια τράπεζα,   η οποία θα μπορούσε να βοηθήσει ασθενείς  άνω των 80 κιλών, χορηγώντας τους τον ανώτερο αριθμό κυττάρων ανά κιλό βάρους σώματος και ταυτόχρονα θα μείωνε και τα οικονομικά τους ελλείμματα.

Σχολιάζοντας,  εάν εκτός από  το κόστος  των μοσχευμάτων των δημοσίων τραπεζών προσθέσουμε το ποσοστό της απόρριψης το οποίο  κυμαίνεται μεταξύ 40%-60%, το κόστος των ανοσοκατασταλτικών για να μην γίνει απόρριψη και την αυξημένη νοσηρότητα των αλλογενών μεταμοσχεύσεων, μήπως κρίνεται σκόπιμο τα κράτη να επενδύσουν στην  προσωπική-οικογενειακή  φύλαξη ώστε όλη η έρευνα της συμβατότητας και της προσαρμογής της προς τον ασθενή  να επενδυθεί στη βελτίωση των προσωπικών μοσχευμάτων για όλους; 

 Jeremy Magalon,, Martin Maiers, Joanne Kurtzberg, Cristina Navarrete, Pablo Rubinstein, Colin Brown, Catherine Schramm, Jérome Larghero, Sandrine Katsahian, Christian Chabannon, Christophe Picard, Alexander Platz, Alexander Schmidt, Gregory Katz 

PLOS ONE, December 1, 2015, https://doi.org/10.1371/journal.pone.0143440

Γράφτηκε από: Dr. Kouzi

Δημοσιεύθηκε : 22 Απριλίου 2017

AΛΗΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΨΕΜΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΒΛΑΣΤΟΚΥΤΤΑΡΑ

Κ Κουζή-Κολιάκου ιατρός Παθολόγος

Καθηγήτρια Ιστολογίας Εμβρυολογίας ΑΠΘ

Διευθύντρια Ιατρικών Υπηρεσιών της Biohellenika

Η απόφαση των  γονέων  για τον τρόπο φύλαξης των βλαστοκυττάρων των παιδιών τους πρέπει να λαμβάνεται με νηφαλιότητα μετά από τεκμηριωμένη και επιστημονική ενημέρωση στην οποία αναλύεται η χρησιμότητα της φύλαξης των βλαστοκυττάρων για το ίδιο το παιδί, την οικογένεια του και την κοινωνία. Το τελείως αντίθετο κλίμα καλλιεργείται από τη δημόσια τράπεζα στην Ελλάδα η οποία με επιθετικότητα τους τρομοκρατεί, επικαλούμενη  την κρισιμότητα της απόφασης τους, τους δημιουργεί αίσθημα ανησυχίας και ενοχής για  το εάν θα πάρουν τη σωστή απόφαση ή όχι.

Είναι βέβαιο οτι αυτό που λείπει από τους γονείς είναι η σωστή ενημέρωση και οι ίδιοι θα πάρουν ελεύθερα τη σωστή απόφαση και δεν θα βρεθούν προ  διλλημάτων,  εάν έπραξαν το σωστό ή όχι. Είναι γεγονός ότι οργανωμένοι  συγγραφείς του διαδικτύου φροντίζουν εδώ και χρόνια,  χρησιμοποιώντας  την τεχνική του ακτιβισμού, να δημιουργούν  στην κοινωνία αισθήματα ενοχής στην περίπτωση που επιλέξουν την ιδιωτική φύλαξη.

Το αντικείμενο λειτουργίας του ιδιωτικού τομέα είναι τελείως διαφορετικό από αυτό του δημόσιου. Η δημόσια τράπεζα ασχολείται με την αλλογενή μεταμόσχευση για τη θεραπεία της λευχαιμίας, εφ όσον δεν υπάρχει συμβατό μόσχευμα στην οικογένεια.

Η ιδιωτική φύλαξη ασχολείται με  την αυτόλογη μεταμόσχευση, αλλά και  την αλλογενή με φυλασσόμενο ομφαλοπλακουντιακό αίμα από αδελφό για μια πληθώρα ασθενειών.  

Οι αυτόλογες χρήσεις του ΟΠΑ σήμερα αφορούν  τη  θεραπεία του παιδικού καρκίνου, αυτοάνοσων απλαστικών αναιμιών, των λεμφωμάτων, της εγκεφαλικής παράλυσης και στην πρόληψη της εμφάνισης εγκεφαλικής παράλυσης σε πρόωρα νεογνά.  Στην ιστοσελίδα αναφοράς των κλινικών μελετών είναι αναρτημένες 70 κλινικές μελέτες οι οποίες χρησιμοποιούν το αυτόλογο  ομφαλοπλακουντιακό αίμα για τη θεραπεία διαφόρων ασθενειών. Ο λόγος που δεν χρησιμοποιείται το αυτόλογο μόσχευμα ως το κύριο για τη θεραπεία της λευχαιμίας είναι ότι επειδή είναι αυτόλογο δεν έχει αντιλευχαιμική δράση. Χρησιμοποιείται όμως στις περιπτώσεις απόρριψης του ξένου μοσχεύματος και στην περίπτωση αυτή σώζει τη ζωή του ασθενή.

Τα βλαστοκύτταρα φυλασσόμενα εντός του υγρού αζώτου σε σταθερή και μη κυμαινόμενη θερμοκρασία ζουν επ αόριστο, σύμφωνα με ανακοίνωση του Τμήματος Φυσικής του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, όπου μετά από 2500 χρόνια φύλαξης η κοσμική ακτινοβολία θα έχει επηρεάσει τη βιωσιμότητα τους και πλέον αυτά δεν θα είναι ενεργά.

Η δυναμική  της δημόσιας τράπεζας σε ότι αφορά τον αριθμό των χορηγούμενων δειγμάτων στην Ελλάδα και διεθνώς είναι συγκεκριμένη και αναφέρεται στο 20% των ετήσια χρησιμοποιούμενων μοσχευμάτων. Από το υπόλοιπο,  το 60% προέρχεται από τον ασθενή και το 20% από την οικογένεια του, (Al Gratwohl, JAMA 2010) και τα πεπραγμένα των Ελληνικών μεταμοσχευτικών κέντρων από το 2007-2015.

Έχει επιστημονική βάση η προτροπή της δημόσιας τράπεζας προς τους γονείς, να δωρίσουν το ομφαλοπλακουντιακό αίμα, επειδή ούτως ή άλλως πάσχει  και να φυλάξουν έναντι αμοιβής τα μεσεγχυματικά του ιστού του ομφαλίου λώρου;

Ο ισχυρισμός αυτός  της δημόσιας τράπεζας δεν έχει ουδεμία βάση, διότι  εάν το ΟΠΑ πάσχει δεν είναι χρήσιμο ούτε για τον δημόσιο αλλά ούτε και για τον ιδιωτικό τομέα,  επίσης  εάν πάσχει ταυτόχρονα πάσχει και  ο ιστός του ομφαλίου λώρου,  διότι τα αρχέγονα κύτταρα των δύο αυτών ιστών προέρχονται εμβρυολογικά από το ίδιο αρχικό κύτταρο. Επομένως τα αιμοποιητικά κύτταρα του ομφαλοπλακουντιακού αίματος και τα μεσεγχυματικά του ιστού του ομφαλίου λώρου είναι ταυτόχρονα υγιή ή πάσχοντα και η δημόσια τράπεζα θεωρεί  κατ εξαίρεση  πάσχον το αίμα και υγιή τον  ιστό, προφανώς για τους δικούς της ιδιοτελείς σκοπούς.