Γράφτηκε από: Dr. Kouzi

Δημοσιεύθηκε : 10 Ιανουαρίου 2023

Χρήση   μεσεγχυματικών βλαστοκυττάρων μετά  από εγκεφαλικό τραυματισμό 

Δεκέμβριος 2022. Ο  κ. Eric Lyons  υπέστει κρανιοεγκεφαλική κάκκωση με σοβαρό τραυματισμό του εγκεφάλου) που συνέβη το 2017. Ο Eric δεν ζει μόνο για τον εαυτό του και την οικογένειά του, αλλά και για περισσότερα από 50 παιδιά στην Καμπότζη ως ιδρυτής του Hope for the Silent Voices, ενός μη κερδοσκοπικού οργανισμού που εργάζεται για να επιστήσει την προσοχή και τους πόρους στα σοβαρά παραμελημένα, μειονεκτούντα, κακοποιημένα και απορριφθέντα παιδιά και εφήβους στην Πνομ Πενχ της Καμπότζης. Νωρίτερα, είχε έναν αθλητικό τρόπο ζωής, που περιελάμβανε πυγμαχία, μπάσκετ, ποδόσφαιρο, ζωή στην ύπαιθρο και ταξίδια σε πολλές χώρες. Από τον περιπετειώδη τρόπο ζωής των τελευταίων δεκαετιών, είχε πολλά ατυχήματα, ήπια και σοβαρά, όπως επίσης και  ένα μεγάλο τροχαίο ατύχημα το 2017. Όλα αυτά τα περιστατικά πιστεύεται ότι προκάλεσαν αθροιστικούς τραυματισμούς στον εγκέφαλό του, με αποτέλεσμα να χάνει σταδιακά τη νόησή του, τη σωματική του κίνηση, συμπεριλαμβανομένης της μνήμης και της ικανότητας να συλλέγει τις σκέψεις του και να τις μετατρέπει σε ομιλία. Έχασε τις δεξιότητές του στην ανάγνωση επειδή έχασε την ικανότητα να εστιάζει με  το αριστερό του μάτι. Δεν μπορούσε να περπατήσει σε ευθεία γραμμή εκείνη την περίοδο, ούτε να κοιμηθεί. Οι ικανότητες του  Έρικ ήταν μόνο το 15% αυτών που είχε πριν το τελευταίο ατύχημα.  Ο Έρικ εντάχθηκε σε μια κλινική αποκατάστασης στο Ντάλας του Τέξας, όπου πληρούσε 23 από τα 24 κριτήρια ένταξης. Κατά τη διάρκεια του 2018 πέρασε από πάνω από 100 συνεδρίες νευροανάδρασης, καθώς και θεραπεία με υπερβαρικό οξυγόνο και  θεραπείες διέγερσης. Η συνδεσιμότητα εγκεφάλου-σώματος του Έρικ γινόταν καλύτερη καθώς είχε καλύτερη ισορροπία, όραση, μνήμη και κινητικές λειτουργίες. Ένιωθε ότι ήταν στο 70% των δυνατοτήτων του. Τι γίνεται με το 30% που λείπει; Εκεί ξεκινά η ιστορία των βλαστοκυττάρων. Σε αυτό το σημείο, ο Eric δεν είχε πλήρως τη μνήμη του και δεν άντεχε να εργάζεται για περισσότερο από 30 λεπτά συνεχώς. Συνειδητοποίησε ότι η συνολική του δύναμη δεν είχε ακόμη ανακτηθεί. Έχασε ακόμα τον συναισθηματικό του έλεγχο, τον οποίο θεωρούσε πολύ σημαντικό, καθώς εργαζόταν κυρίως σε υπερευαίσθητα άτομα. Κατά τη διάρκεια της περιόδου θεραπείας με νευρολόγους, διεύρυνε τις γνώσεις του  αναζητώντας  πρωτόκολλα εναλλακτικής θεραπείας για να ανακτήσει την πλήρη γνωστική του ικανότητα. Ο Έρικ έμαθε ότι οι εγχύσεις μεσεγχυματικών βλαστοκυττάρων (MSC) είναι μια θεραπευτική επιλογή για τραυματισμούς του εγκεφάλου, αλλά ότι συχνά χορηγούνται σε μη ελεγχόμενες κλινικές που ενέχουν κίνδυνο. Ο Έρικ άκουσε ανθρώπους να μιλούν τόσο υπέρ όσο και κατά και αποφάσισε να κάνει την έρευνά του και να μάθει για τη θεραπεία με βλαστοκύτταρα. Λόγω της δυσκολίας στη συγκέντρωση και στη μελέτη ζήτησε τη βοήθεια φίλων του και πέρασε πέντε μήνες εξετάζοντας επιστημονικά άρθρα και δεδομένα κλινικών δοκιμών σχετικά με τη θεραπεία με βλαστοκύτταρα για τραυματισμούς του νευρικού ιστού.  Διαπίστωσε ότι, όχι μόνο τα μεσεγχυματικά βλαστοκύτταρα ήταν σε κλινικές δοκιμές για εγκεφαλικούς τραυματισμούς, όπως στην περίπτωσή του,  αλλά υπήρχαν επίσης κλινικές δοκιμές που έδειξαν βελτίωση σε ασθενείς με εγκεφαλικό επεισόδιο, αυτισμό και νόσο του Αλτσχάιμερ. Επέλεξε για τη θεραπεία του ένα κέντρο το οποίο διέθετε διεθνή διαπίστευση από την  AABB, υποβλήθηκε σε λιποαναρρόφηση  και έλαβε  Πιστοποιητικό Ανάλυσης που έδειχνε όλα τα αποτελέσματα δοκιμών ποιοτικού ελέγχου των βλαστοκυττάρων του. Επομένως μπορούσε με ασφάλεια να ξεκινήσει τη θεραπεία του. Ο Έρικ υποβλήθηκε σε θεραπεία τριών εβδομάδων, πήρε συνολικά 220 εκατομμύρια  βλαστοκύτταρα ενδοραχιαία έτσι ώστε τα κύτταρα να παρακάμψουν αποτελεσματικά τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και να φτάσουν άμεσα και σε μεγαλύτερες ποσότητες στην τραυματισμένη περιοχή του εγκεφάλου. Επιπλέον χορηγήθηκαν και ενδοφλέβια ώστε να βελτιωθεί και η συνολική μεταβολική κατάσταση όλου του σώματός του. Εκτός από την χορήγηση  των βλαστοκυττάρων, το θεραπευτικό του πρωτόκολλο περιελάμβανε ταυτόχρονες συνεδρίες σωματικής άσκησης για την βελτίωση νευρομυϊκής σύνδεσης.  Αποδείχθηκε ότι η αξιολόγησή του  μετά τη θεραπεία βελτιώθηκε δραστικά. Σήμερα ο Έρικ έχει ανακτήσει τις περισσότερες από τις ικανότητές του και πιστεύει ότι αυτά που κέρδισε μετά τη θεραπεία είναι πολύ περισσότερα από όσα περίμενε ποτέ. Εργάζεται αποτελεσματικά για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα, είναι συναισθηματικά ισορροπημένος και μπόρεσε να επανέλθει στον παλιό τρόπο ζωής  που είχε πριν από το ατύχημά του. Τρέχει σε μαραθώνιο και  έχει δημιουργήσει μια σελίδα στο YouTube με βίντεο που προορίζεται να βοηθήσει και  άλλους ασθενείς με τραυματισμούς του εγκεφάλου.  Μετά από πολλούς μήνες απελπισίας, σύγχυσης και  πένθους, ο Έρικ συνειδητοποίησε τελικά ότι κατά κάποιον περίεργο τρόπο, η κρανιοεγκεφαλική κάκωση ήταν φαινομενικά ένα δώρο που του δόθηκε για κάποιου είδους αναθεώρηση της ζωής και της προσέγγισής του και μέσω αυτής. Η εμπειρία του δίδαξε ότι μπόρεσε  να πιστέψει σε ένα θετικό αποτέλεσμα, ένα καλύτερο αποτέλεσμα από αυτό που μπορούσε ακόμη να δει ή να κατανοήσει. Πρέπει να πιστεύουμε σε αυτό που δεν μπορούμε να δούμε. Αυτός είναι ο ορισμός της πίστης. Οι τελευταίες σκέψεις του Eric για τους γονείς και τους ασθενείς που έχουν την επιλογή της θεραπείας με βλαστοκύτταρα ή σκέφτονται τη θεραπεία με βλαστοκύτταρα ως επιλογή είναι: «Κατά την αναδρομή στο ταξίδι μου με τα βλαστοκύτταρα από την εξερεύνηση μέχρι τη σκέψη και τελικά τη λήψη της 

απόφασης που θα αλλάξει τη ζωή πρέπει οι ασθενείς να υποβληθούν  όχι σε ένα κύκλο θεραπείας, αλλά δύο ξεχωριστούς κύκλος με βλαστοκύτταρα. Έμαθα ότι δεν υπάρχουν παρενέργειες και ο μόνος αληθινός κίνδυνος ήταν ότι η θεραπεία μπορεί απλώς να μην μου λειτουργήσει. Ήταν καθαρά μόνο μια οικονομική απώλεια. Τουλάχιστον αυτό ήταν το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξα. Σίγουρα είχα επιφυλάξεις πριν ξεκινήσω αυτό το μονοπάτι, αλλά δεν είχα και τίποτα να το συγκρίνω και κανένας στο περιβάλλον μου δεν είχε εξοικείωση. Αλλά αυτό δεν πρέπει να εμποδίζει την επιδίωξη κάποιου να επιχειρήσει σπουδαία πράγματα. Τα οφέλη ήταν εκπληκτικά και ενίσχυαν τη ζωή μου. Μπορώ να δω τον εαυτό μου να επιστρέφει για περισσότερες θεραπείες εάν και όταν αυτό καταστεί απαραίτητο». Parent’s Guide to Cord Blood Foundation

Γράφτηκε από: Dr. Kouzi

Δημοσιεύθηκε : 05 Ιανουαρίου 2023

Συγκριτική μελέτη μεταξύ της μεταμόσχευσης αυτόλογων αιμοποιητικών βλαστοκυττάρων και της χρήσης φαρμακευτικής αγωγής

Μια νέα μελέτη προσθέτει νέα στοιχεία στη θεραπεία ατόμων με σκλήρυνση κατά πλάκας με τη μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων και μάλιστα ασθενών που βρίσκονται σε πιο προχωρημένη φάση της νόσου.

Τα αυτόλογα  αιμοποιητικά  βλαστοκύτταρα  χρησιμοποιούνται σε ορισμένους ασθενείς με σκλήρυνση για πάνω από 15 χρόνια,   με σκοπό να επανεκκινήσουν το ελαττωματικό ανοσοποιητικό τους σύστημα. Μέχρι σήμερα τα αιμοποιητικά  βλαστοκύτταρα  έχουν χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία ασθενών που βρίσκονταν στα αρχικά στάδια της νόσου. Νεότερα ευρήματα υποδηλώνουν ότι το ίδιο θα μπορούσε να ισχύει και για ορισμένους ασθενείς που βρίσκονται  στη δεύτερη φάση της νόσου, γνωστή ως δευτερογενής προϊούσα σκλήρυνση. Πρόσφατη δημοσίευση,  η οποία αφορά 2.000 Ιταλούς ασθενείς με δευτερογενή προϊούσα σκλήρυνση κατά πλάκας που έλαβαν  θεραπεία με βλαστοκύτταρα, αναφέρει ότι είχαν καλύτερη ποιότητα ζωής για τα επόμενα 5 χρόνια σε σχέση με τους ασθενείς που έλαβαν  τα τυπικά φάρμακα.

Συνολικά, το 62% δεν είδε καμία επιδείνωση στην αναπηρία του, σε σύγκριση με το 46% των ασθενών που λάμβαναν φαρμακευτική αγωγή. Ένας μικρός αριθμός,  19%,  διατήρησε ακόμη και κάποια βελτίωση στο  διάστημα πέντε ετών, έναντι του 4% που έλαβα τη φαρμακευτική αγωγή.

Οι θεράποντες ιατροί αναφέρουν  ότι τα ευρήματα αυτά προσθέτουν νέα στοιχεία στην  προσέγγιση της χρήσης των βλαστοκυττάρων για τη θεραπεία της σκλήρυνσης. Η μελέτη αυτή είναι αναδρομική και αναφέρεται σε 2000 Ιταλούς ασθενείς με σκλήρυνση οι οποίοι παρακολουθήθηκαν σε  ιταλικά ιατρικά κέντρα  μεταξύ των ετών 1997 και 2019. Το βέβαιο είναι ότι οι ασθενείς που έλαβαν τα αυτόλογα αιμοποιητικά βλαστοκύτταρα, στο επόμενο διάστημα των 5 ετών είχαν καλύτερη ποιότητα ζωής και καθόλου υποτροπές σε σύγκριση με τους ασθενείς που έλαβαν στο αντίστοιχο διάστημα φαρμακευτική θεραπεία.

Σήμερα η φαρμακευτική αγωγή έχει εξελιχτεί και δεν είναι γνωστό ποια θα ήταν η κατάσταση των ασθενών εάν λάμβαναν τα σημερινά κυκλοφορούντα πιο στοχευμένα φάρμακα.

Αυτό  είναι ένα κρίσιμο σημείο, εάν λάβουμε υπόψη ότι οι  μεταμοσχεύσεις βλαστοκυττάρων για τα αυτοάνοσα νοσήματα απαιτούν την προκαταρκτική χρήση χημειοθεραπείας, η δόση της οποίας είναι χαμηλότερη σε σχέση με αυτήν που χρησιμοποιείται στις κακοήθειες ασθένειες, σύμφωνα με την ερευνήτρια Δρ. Matilde Inglese, επικεφαλής του Κέντρου Πολλαπλής Σκλήρυνσης στο Πανεπιστήμιο της Γένοβας στην Ιταλία.

Η όλη διαδικασία της αυτόλογης μεταμόσχευσης διαρκεί περίπου τρεις μήνες, συμπεριλαμβανομένης της παραμονής στο νοσοκομείο και μιας περιόδου όπου οι ασθενείς έχουν σοβαρά εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα, λόγω της λήψης της χημειοθεραπείας.

Σήμερα η μελέτη επαναλαμβάνεται στις ΗΠΑ με την ονομασία ΒΕΑΤ-ΜS, όπου  η μία ομάδα ασθενών λαμβάνει τα νεότερα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα και η δεύτερη  αυτόλογη μεταμόσχευση αιμοποιητικών βλαστοκυττάρων.  Η μελέτη αναμένεται να λήξει στα επόμενα δύο χρόνια και τότε θα ανακοινωθούν τα αποτελέσματα.

Η σκλήρυνση κατά πλάκας  είναι μια νευρολογική διαταραχή που προκαλείται από  λανθασμένη επίθεση του ανοσοποιητικού συστήματος του ασθενή στο προστατευτικό περίβλημα των δικών του νευρικών ινών του εγκεφάλου και νωτιαίου μυελού.  Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν προβλήματα όρασης, μυϊκή αδυναμία, μούδιασμα,  δυσκολία στην ισορροπία και τον συντονισμό και συνήθως προσβάλλει νέους ανθρώπους.